Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

Να φύγετε κυρία μου να πάτε αλλού!!!

Τι νόημα έχει η ζωή; πραγματικά όμως! ποιο είναι το νόημα της; γιατί τον περισσότερο χρόνο να τον περνάς ελπίζοντας και ονειρεύοντας με την πιθανότητα να μην συμβεί τίποτα από αυτά που προσβλέπεις..;
Γιατί η ελπίδα να πεθαίνει πάντα τελευταία; γιατί να είμαι δέσμια του ίδιου μου του μυαλού;
Θέλω να είμαι ελεύθερη.. ελεύθερη από τα συναισθήματα μου τις σκέψεις τα θέλω τα πρέπει των άλλων, της κοινωνίας, των δικών μου των πρέπει..
να μην είμαι υπόλογη σε κανέναν... να μην προσδοκά κανένας σε μένα για μένα.
Θέλω να είμαι λογική... να μην σκέφτομαι πια με την καρδιά μου.. έχει ματώσει.. φτάνει πια.. κουράστηκα να είμαι δυνατή για όλους αλλά για μένα όχι... κουράστηκα να απογοητεύω τον εαυτό μου..
Θέλω να σταματήσω να είμαι εγωίστρια και να αρχίσω να αγαπώ τον εαυτό μου..
Πότε θα πάρω την ζωή μου στα χέρια μου; να κάνω αυτό που είναι το καλύτερο για μένα; Ποιος μου στάθηκε εμπόδιο; κανείς. μπα λέω ψέματα.. εγώ και κανείς άλλος..
βαρέθηκα το πρόσχημα που βρήκα.. την δικαιολογία που κουβαλάω μέσα μου πάντα.. να σκέφτομαι πρώτα τους άλλους.. έλεος.

Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Θεραπεία στρουθοκαμηλισμού

Ο καιρός άλλαξε, καλοκαίριασε... αλλά ο χειμώνας μου δεν με εγκατέλειψε... Είμαι θυμωμένη με όλους αλλά πάνω απ όλα με μένα...

Αυτά που περίμενα δεν έγιναν. Τώρα όλοι βλέπουν eurovision. ο κόσμος καίγεται και αυτοί ακόμη το χαβά τους. εγώ περίμενα ο κόσμος να ξεσηκωθεί να παλέψει για αυτά που του ανήκει.. Καθίστε μπροστά στο μαγικό κουτί. Διασκεδάστε με τις πρόσκαιρες ανοησίες που σας σερβίρουν παραπλανηθείτε από τα προπαγανδιστικά λόγια. Μην βγείτε στους δρόμους θα σκοτωθείτε.. μείνετε εκεί να ψοφήσει η ψυχή σας με τα άθλια λόγια τους και τα ψεύτικα χαμόγελα..
Πότε επιτέλους θα ξυπνήσουμε;
Τις προάλλες είδα έναν ηλικιωμένο να ψάχνει στα σκουπίδια.. ένιωσα αηδία ντρόπη.. σκέφτηκα τι ξεφτίλα Θεέ μου.. ξεφτίλα όχι για εκείνον αλλά για μας.. Για μένα. Που δεν έκανα τίποτα. Έχωσα το κεφάλι μου στο έδαφος έτσι απλά και έφυγα. Τελικά δεν είναι η σκέψη που μετράει αλλά οι πράξεις..

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Νοκ Νοκ

Βρέχει βρέχει βρέχει... Εδώ και λίγες μέρες είναι σαν να μας έχει κάνει επίσκεψη ο χειμώνας... ποιος τον κάλεσε; αυτόν και τον άλλον... στην διάθεση μου..

Κυριακή 16 Μαΐου 2010

Σχετικότητα

Πως μπορούν κάποια μικρά πράγματa (ή γεγονότα) να σου φτιάξουν τη μέρα.. Σήμερα ξύπνησα πολύ στραβά...
.
Αλλά με τον τρόπο που εξελίχτηκε η μέρα άλλαξε η ψυχολογία μου.. μέσα σε 3 ώρες.. Όταν τελειώνουν αυτές οι ώρες σου καθησυχάζεσαι ανακουφίζεσαι. Όμως κατά τη διάρκεια αυτών των 3 ωρών είναι ατέλειωτα τα λεπτά ακόμα και τα δευτερόλεπτα. Κι αυτό κατά τη διάρκεια μιας υποχρέωσης.. Τι γίνεται όταν είσαι ερωτευμένος και περιμένεις ένα τηλεφώνημα ένα μήνυμα ένα βλέμμα.. ή όταν είσαι στην αγκαλιά του αγαπημένου/ης όταν σου χαρίζει ένα φιλί! Πόσο σχετικά μπορούν να είναι τα πάντα.. ο einstein εξέφρασε την σχετικότητα με εξισώσεις.. κι όμως κάποιος που δεν έχει ιδέα από φυσική μπορεί να καταλάβει απόλυτα την θεωρία της σχετικότητας. Ο ερωτευμένος, ο άρρωστος ο εργαζόμενος ο οποιοσδήποτε.. Όλοι μας..
Πώς κοιτάμε πίσω στο χρόνο και αναπολούμε και πώς κοιτάμε μπροστά και ονειρευόμαστε υποθέτουμε αγωνιούμε..
Πώς θα ήταν η ζωή άραγε αν ξέραμε που θα οδηγούσε κάθε απόφαση σε κάθε σταυροδρόμι; Αν γνωρίζαμε το μέλλον... (που τόσοι πολλοί προσπαθούν να το μάθουν).
Σίγουρα η λέξη αγωνία θα είχε καταργηθεί!

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

Ουράνια τόξα κυνηγώ

''Να το έχεις στο μυαλό σου.. Έστω κι αν φαίνεται μακρινό ή ακόμα και ουτοπικό. Εγώ το είχα στο μυαλό μου και να που τελικά έγινε.. αν δεν το είχα δεν θα γινόταν΄΄
Αυτά τα λόγια τα σκέφτομαι από χθες το βράδυ που μιλούσα με μια πολύ καλή φίλη.
Συζητούσαμε για τα δικά μου όνειρα.. μάλλον τα μοιραζόμουν μαζί της. Πάντα με δισταγμό! Για κάποια χρόνια δεν ονειρευόμουν.. όσο κι αν φαίνεται αδιανόητο σε κάποιους δεν το έκανα.. κι αυτό δεν έχει να κάνει με απογοήτευση ή με απαισιοδοξία. Ίσως, μάλλον σίγουρα δεν είχα βρει ή δεν είχα συνειδητοποιήσει αυτό που θα με έκανε ευτυχισμένη. Τώρα πια ξέρω. Όταν κάτι σου προσφέρει ηρεμία συγκίνηση και ταραχή στην ψυχή τότε νομίζω ότι το έχεις βρει!! Το ένιωσα πριν ένα χρόνο.. δεν ήξερα πως να το εκφράσω. Να γελάσω ή να κλάψω; Από τότε ονειρεύομαι.. Θέλω να τελειώσω τη σχολή και να συνεχίσω να κάνω αυτό που με πληρεί.
Γιατί έχω δισταγμό; μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν απλά τα όνειρα.. τώρα πια νομίζω ότι το έχω παρακάνει.. και σαν όνειρο έχει παραφουσκώσει αλλά και μένα δεν με παίρνει.. ούτε από πλευρά χρημάτων ούτε από χρόνο..
Μπορούμε να κάνουμε όνειρα χωρίς περιορισμό; εξάλλου όλα στο μυαλό μας είναι.. Όσα περισσότερα ζητάς από τη ζωή τόσα περισσότερα σου δίνει... και ως γνωστό μια φορά ζούμε.. Ή από την άλλη κάλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι;